The travelling architect

Mαγιόρκα, ένα νησί πανέμορφο, γραφικότατο και πολυπολιτισμικο. Τουριστικο, γνωστό για τα πάρτυ.. Αλλά πηγαίνοντας στο νησι, τα έξαλλα πάρτυ ήταν το τελευταίο πράγμα που με εντυπωσίασε.  Η Palma de Mallorca, η πρωτεύουσα του νησιου έχει ένα χαρακτήρα αρχιτεκτονικό έντονο.  Μια πόλη παλιά, πυκνοκατοικημένη με μικρά μπαλκονάκια στα στενάκια του νησιού.  Οι φοινικές συντροφεύουν ολους τους κύριους δρόμους του νησιού και κατά μήκος της μεγάλης παραλίας στη Palma de Mallorca.  Ο καθεδρικός ναός έχει δεσπόζουσα θέση στο νησί. Μνημείο τουριστικό αλλά και τόπος που διοργανώνονται συναυλίες στην αυλή του και φεστιβάλς. Μια τεράστια όαση από νερό βρίσκεται στα πόδια του. Το βράδυ οι εικόνες είναι μαγευτικές. Αντανακλάσεις, χρώματα, συναισθήματα!!! Το νερό βρίσκεται όχι μόνο γύρω από το νησί. Κανάλια περνούν μέσα μέσα από το νησί δημιουργώντας εικόνες ρομαντικές και ατμοσφαιρικές. Τα παλιά τείχη με τις πετρόκτιστες γέφυρες συμπληρώνουν μια εικόνα ου...

Προσπαθώντας σήμερα να λύσω τις ασκήσεις μου των γερμανικών, επηρεάστηκα από το κείμενο που διάβαζα "Πώς γίνεται κανείς ευτυχισμένος"? Πώς λοιπόν?  - Αναλογιστήκατε ποτέ με την όλη σας στάση πόσους ανθρώπους πληγώνετε? - Αναλογιστήκατε ποτέ για πόσο καιρό αντέχει κάποιος όλα αυτά?                      Ποια είναι "τα αυτά"? Ας τα σκεφτείτε εσείς, ο καθένας για τον εαυτό του. - Αναλογιστήκατε ποτέ τι θα συνέεβαινε αν αλλάζατε σιγά σιγά τις συνήθειές σας?  - Αναλογιστήκατε ποτέ ή προσπαθήσατε ποτέ να καταλάβετε το διαφορετικό? ή εκείνον το φίλο σας που προσπαθεί το διαφορετικό? Για μένα λοιπόν τι σημαίνει να είμαι ευτυχισμένη?  Ξέροντας ότι η οικογένεια μου, εσύ και οι φίλοι μου είναι καλά. Προσπαθώντας να μειώσω το κάθε άγχος και πρόβλημα. Έχοντας φίλους που με εμπνέουν, που με εντυπωσιάζουν, που με ξαφνιάζουν, που μου μαθαίνουν, ανθρώπους που ψάχνουν το ωραίο, το διαφορετικό, φίλους π...

Το 2015 έφυγε! Πλέον θα γράφουμε στις σημειώσεις και στα τετράδια μας 2016.  Μία χρονιά γεμάτη όμορφες και χαρούμενες στιγμές, άσχημες και στενάχωρες, συγκινητικές, ξεχωριστές, μοναδικές, ρομαντικές. . .   Το 2015 για μένα χωρίστηκε στα δύο. Το πρώτο εξάμηνο ήταν το πιο δύσκολο που έχω ζήσει εως τώρα, αλλά το δεύτερο εξάμηνο μου επιφύλασσε εκπλήξεις.  Μια χρονιά σημαδιακή, καθώς το φοιτητικά χρόνια τελείωσαν. Πλέον η ρουτίνα μου δεν είναι τα μαθήματα και το διάβασμα, αλλά μια δουλειά ως αρχιτέκτονας, αυτό δηλαδή που διάβαζα τόσα χρόνια.  Μια χρονιά με "χαμούς" φίλων, αλλά ταυτόχρονα και νέους ανθρώπους που με ξαναζωντάνεψαν. Κάποιοι έφυγαν, χωρίς κανένα λόγο. Άλλοι ήρθαν και έμειναν. Αυτοί που νόμιζες ότι ξέρεις καλά, σε ξαφνιάζουν και εξαφανίζονται. Άλλοι έρχονται, το προσπαθούν κια μένουν. Και με τη σειρά μου εκτιμώ, προσπαθώ και επιμένω, έτσι ώστε να κρατήσω στη ζωή μου αυτούς που είναι "ξεχωριστοί", χαμογελαστοί και "ανοικτοί". Μι...

Έχει μήπως όρια η δημιουργικότητα? Μέχρι πότε μπορούμε να βρίσκουμε καινούριες και έξυπνες ιδέες? Καθημερινά στη δουλειά μου, στα αρχιτεκονικά περιοδικά και γενικά στον κύκλο των αρχιτεκτόνων ακούγεται πως έχουμε άμεση ανάγκη από ανθρώπους δημιουργικούς, ανθρώπους που θα φέρουν την αλλαγή. "Η δημιουργικότητα αναφέρεται στο φαινόμενο κατά το οποίο ένα άτομο δημιουργεί κάτι νέο (ένα προϊόν, μια λύση, ένα καλλιτέχνημα, μια ιστορία, ένα αστείο κ.λπ.), το οποίο έχει μια αξία. Αυτό που μετράει ως "νέο" μπορεί να αναφέρεται σε μια ατομική δημιουργία, ή στην κοινωνία, ή στο πλαίσιο στο οποίο η καινοτομία λαμβάνει χώρα. Με την ίδια ποικιλία παραμέτρων μπορούμε να ορίσουμε και την έννοια της "αξίας" αυτού του "νέου". http://users.sch.gr/rmfrentzou/creativity_greek_2/___1.html   Αλλά πώς μπορούμε να φέρουμε το διαφορετικό στην επιφάνεια? Αιώνες τώρα, κτίρια, σπίτια, εμπορικοί χώροι ξεπηδούν σε κάθε γωνιά της γης. Υπάρχουν ακόμα σχέδια ή ιδέες ...

Ας κρατηθεί αυτή η ομορφιά Μια πόλη πανέμορφη, ρομαντική, σαγηνευτική, γεμάτη φώτα, κτίρια σημαντικά και ασήμαντα, στιγμές, αναμνήσεις. Για μένα, το Παρίσι είναι το σπίτι μου! Η πόλη που μεγάλωσα, ωρίμασα και αγαπώ!! Οι σκηνές που κυκλοφορούν σήμερα στα μέσα είναι λυπηρές. Νεκροί, τραυματίες, οχήματα αστυνομίας, πυροσβεστικής και ασθενοφόρα. Μια εικόνα τραγική. Οι άνθρωποι φωνάζουν, κλαίνε, κρέμονται από τα μπαλκόνια, τρέχουν. Γιατί όλα αυτά? Γιατί αυτή η πόλη, η χώρα και ο κόσμος όλος να έρχεται αντιμέτωπος με τέτοια γεγονότα? Πιο κάτω μπορείτε να βρείτε κάποιες φωτογραφίες, που με έκανα να αγαπήσω αυτήν την πόλη, με την ιστορία της. Στιγμές καθημερινές, ρομαντικές, ερωτικές, με φίλους, οικογένεια και συντρόφους. Ελπίζω όλοι εσείς που μένετε εκεί να είστε καλά και να προσέχετε φίλοι μου!! #prayforparis