Αν...? Γιατί...? Πότε...? Οι ανθρώπινες σχέσεις... Οι καταστάσεις αλλάζουν μέρα με τη μέρα..μπορεί το συγκεκριμένο "άρθρο" να μην αφορά την αρχιτεκτονική αλλά είναι κάτι που ήθελα να γράψω εδώ και καιρό...και ο καθένας μπορεί να λάβει όπως θέλει.. Το κάθετι μένει στο μυαλό μας..η κάθε φράση μπορεί να μας επηρεάσει..και όλα εξαρτώνται από τη διάθεση..και τι συμβαίνει όταν η διάθεση είναι στα ύψη και απλά κάποιος σου λέει "με απογοήτευσες", "περίμενα παραπάνω από εσένα", "μπορεί να μην είσαι καλή", "μπορεί να μην σου ταιριάζει"...τα πάντα αλλάζουν..σε βάζει σε σκέψεις..Μία ερωτική απογοήτευση, μια επαγγελματική απογοήτευση μπορεί να είναι το ίδιο "τραυματικές" με μία φράση που κάποιος σου είπε γελώντας..Μήπως έχουν δίκιο? Και τι γίνεται όταν τελικά εσύ επηρεάζεσαι, αλλά το άτομο που σου το είπε δεν είναι πλέον εκεί για να δει τη διαφορά? Ο καθένας μπορεί να περνά μια φάση..δύσκολη..οι "κοντινοί" του...
Popular posts from this blog
Pisa, Tuscany and Milan
Olive Trees, Old Friends & One Big Steak Meeting up with friends and celebrating love is always a perfect excuse to travel. Over the past decade, Italy has become our most visited destination—and yet, it continues to surprise and delight us. This time, our journey took us to Pistoia, via Florence. Nestled in the heart of Tuscany, Pistoia is often called the “enchanted stone city,” and it truly lives up to the name. Pistoia is only 25 minutes by car from Florence and the distances within the city are short. We stayed in a room in a traditional Mansion outside the city, up the Tuscany hills, between olive trees and roses. With a local friend as our guide, we wandered through the city center, soaking in its quiet beauty. We visited the San Giovanni Church, the Romanesque San Bartolomeo in Pantano, and the striking Basilica of Our Lady of Humility. Piazza del Duomo, the main square, was buzzing with locals chatting, sipping drinks, and savoring the simple pleasures of life. The food? A...
Η Λευτερού μας
Λευτερού μας, Έτσι σε φώναζε ο Κόκος σου! Ψηλή, με κορμοστασιά, πάντα μας υποδεχόσουνα στην πόρτα! Τις περισσότερες φορές σε βρίσκαμε μέσα στην κουζίνα κάτι να ετοιμάζεις. "Τι εν να φάεις? Έχει σιοκολατούες στο ψυγείο", ήταν η κουβέντα που μας επαναλάμβανες αμέτρητες φορές. Η γιαγιά ήταν πλούσια, με 3 παιδιά, 6 εγγόνια και 5 δισέγγονα! Και μας έζησε όλους καλά! Και κανένας μας σίγουρα δε ξεχνά τους κεφτέδες και τις πατάτες τηγανητές της. Η πιο πρόσφατη γλυκιά ανάμνηση ήταν να σε βλέπω με το νεότερο δισέγγονο σου να σου μαθαίνει να κρατάς το μολύβι και να ζωγραφίζετε παρέα. Έτσι θα σε θυμάμαι! Η αγκαλιά της πάντα σφικτή με 2-3 δυνατά χτυπήματα στην πλάτη, ο τρόπος της να μας πει οτι είναι μαζί μας. Η γιαγιά θα μείνει πάντα στην καρδιά μας και στη σκέψη μας με ένα χαμόγελο, γλυκό, αυστηρό αλλά γεμάτο αγάπη για όλους. Για πάντα μαζί μας!
Comments
Post a Comment