The travelling architect

Η ανυπομονησία μου είναι στο αποκορύφωμά της. Ένα χρόνο τώρα προετοιμάζω το ταξίδι που θα κάνω σε λίγες μέρες. Είναι η ευκαιρία για μένα να βελτιώσω τον τρόπο που φωτογραφίζω και να «αρπάζω» τις στιγμές. Μια ευκαιρία να περάσω χρόνο με τον εαυτό μου, να δω τις αντοχές μου, να γνωρίσω καινούριους ανθρώπους, να ταξιδέψω σε νέες κουλτούρες και σίγουρα να επαναπροσδιορίσω τα θέλω και τους στόχους μου. Το φωτογραφικό μου ταξίδι διοργανώνεται απο το Cascade Center of Photography. Ιδρυτές του είναι δύο φωτογράφοι ελβετοί που ζουν τα τελευταία 20 χρόνια στην Αμερική. Ανυπομονώ να δω μέσα από τις εμπειρίες τους και τις γνώσεις τους τη φωτογραφία, να μοιραστώ μαζί τους τις δικές μου ανησυχιες και να επιστρέψω έχοντας στις βαλίτσες μου φωτογραφίες που θα μοιραστώ μαζί σας του χρόνου στη δευτερη προσωπική έκθεση φωτογραφίας στην Κύπρο. Ανυπομονώ!!!! Travel thoughts My impatience is at its peak. A year ago I started to organize the trip I‘ll be doing in a few days. It is the best occ...

Για ακόμη μία φορά πήγα στο Παρίσι, στην πόλη που λατρεύω. Το Παρίσι είναι μια πόλη που κινείται συνεχώς, εξελίσσεται, αλλάζει, ομορφαίνει. Όσες φορές και να πάω πάντα ανακαλύπτω κάτι καινούριο και άγνωστο, κάτι παλιό, κάτι μοναδικό. Απο τη Ζυρίχη μπορεί κάποιος να πάει είτε με αεροπλάνο, με τρένο ή και με αυτοκίνητο. Μετά από μία ώρα πτήση, φθάσαμε στο ηλιόλουστο και φωτεινό Παρίσι. Σε σχέση με πέρσι η απουσία του στρατού ήταν έντονη. Μετά από τόσα χρόνια στο Παρίσι, έχτισα γερές σχέσεις και έκανα καλούς φίλους. Και είχαμε αυτή τη φορά την ευκαιρία να κοιμηθούμε σπίτι τους. Μείναμε αρκετά κεντρικά, σε μια περιοχή γνώριμη για μένα. Πολλές αναμνησεις μου ήρθαν πάλι στο μυαλό. Για την πρώτη μας βόλτα κατευθυνθήκαμε προς την Place de la Contrescarpe. Από εκεί δηλαδή που ξεκίνησε η δική μου ιστορία στο Παρίσι. 10 χρόνια πίσω κατεύθασα στο Παρίσι με τον πατέρα μου και μείναμε σε ένα φιλικό σπίτι στην πλατεία αυτή. Και από εκεί ξεκίνησε ο έρωτας μου για την πόλη αυτή. Μια πλατεία που ...

10 χρόνια μετά. Ξεκινώντας από το Παρίσι για πέντε χρόνια και τώρα συμπληρώνονται πέντα χρόνια και στην Ελβετία. Είναι 10 χρόνια γεμάτα εμπειρίες, συναισθήματα, χρώματα, εικόνες. 10 χρόνια με δυσκολίες, ευκολίες, καλά και κακά, στενάχωρες και χαρούμενες στιγμές. 10 χρόνια στα οποία έμαθα να ζω, να ονειρεύομαι, να απογοητεύομαι, να παλεύω, να πέφτω, να σηκώνομαι. 10 χρόνια γεμάτα ανθρώπους έξυπνους, χαρούμενους, δημιουργικούς, κακόβουλους, πονηρούς. 10 χρόνια γεμάτα ταξίδια στη Γαλλία, στην Ελβετία, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στην Αγγλία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία, στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Ιταλία, στην Τουρκία, στις Μαλδίβες. 10 χρόνια με διαφορετικούς πολιτισμούς, κουλτούρες, φαγητά και θρησκείες. 10 χρόνια με τέσσερις γλώσσες, με λάθη σύνταξης, λάθη εκφραστικά, λάθη αστεία, λάθη μεγάλα και σίγουρα λάθη ναζιάρικα. 10 χρόνια μακριά από τους ανθρώπους μου, τους ανθρώπους που με στήριζαν. 10 χρόνια μακριά από τη ζωή τους, τις στιγμές τους, τις δυσκολίες, τα γέλια και χαμ...

Tα τελευταία χρόνια όλο και μεγάλωνε η επιθυμία μου να πάω στην Κρήτη. Είτε λόγω φίλων, είτε λόγω συζητήσεων, είχα ήδη κάνει στο μυαλό μου διάφορες "εικόνες" των Χανιών. Όταν η ιδέα του ταξιδιού πήρε σάρκα και οστά, η χαρά μου και η ανυπομονησία μου μεγάλωναν.Λένε, όταν εμεις κανουμε σχεδια και ονειρα, ο θεος γελαει! Τέλος καλό όμως, το ταξίδι πραγματοποιήθηκε, όντας η ομάδα πλήρης και δεμένη. Από πού να πρωτοξεκινήσω. Οι πινακίδες στο δρόμο μόνο χαμόγελα μας μοίραζαν. Από το  "Γραφείο τελετών Πανηγυράκης" μεχρι το "Εργαστήρι πυροτεχνημάτων Πυροβολάκης". Τα -ακης και τα λογοπαίγνια ήταν παντου.  Μετά από χρόνια πήγαμε όλοι μαζί και πάλι σε συναυλία. Η συναυλία του Παντελή Θαλασσινού κάτω από τον έναστρο ουρανό μονο να μας ταξιδέψει μπορούσε. Αναπολούσαμε τις διακοπές που κάναμε όταν ήμασταν όλοι πιο μικροί., τις διάφορες συναλίες που πήγαμε παρέα και τα καλοκαιρινα παρεϊστικά βράδυα. Είναι εντυπωσιακό πως η μουσική μπορεί να μας ξυπνήσει μνήμες. ...

...και μετά την ηρεμία ήρθε το τσουνάμι...  Η λέξη στοχοποίηση προέρχεται από τις λέξεις στόχος και ποίηση, ποιώ. Σύμφωνα με το λεξικό, στοχοποίηση είναι " η μεθοδευμένη σειρά ενεργειών, σύμφωνα με την οποία κάποιος ή κάτι γίνεται στόχος συνήθως κατηγοριών ή επικρίσεων" .  Η ηθική διάσταση της στοχοποίησης μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερη απο την υλική της διάσταση.  Στον καθένα επιτρέπεται να έχει μια αξιοπρεπή θέση στην κοινωνία, μια θέση για την οποία θα αισθάνεται περήφανος. Η θέση του καθενός μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική, την πολιτική, την πολιτιστική και την οικονομική ζωή.    Τι γίνεται όμως όταν κάποιοι έχουν τη δύναμη να ρίξουν "συμπολίτες" από τη θέση τους στην κοινωνία? Τι γίνεται όταν οι "δυνατοί" καθοδηγούν ή αποφασίζουν εις βάρος άλλων?  Τι κάνει η κοινωνία μας όταν υπάρχουν αδικίες? Πώς αντιδρα η κοινωνία μας μπροστα από συμφέροντα? Προσπαθει η κοινωνία μας να αντιμετωπίσει τη στοχοποίηση? Και αντι η κοινωνία να στηρίξει το...